کیفیت پژوهش
رابطه بین کیفیت پژوهش و نمره نهایی
در نظام آموزش عالی، کیفیت پژوهش یکی از شاخصهای بنیادین در ارزیابی عملکرد علمی دانشجویان تحصیلات تکمیلی محسوب میشود. نمره نهایی پایاننامه یا رساله، معمولاً بازتابی از کیفیت کلی پژوهش انجامشده است و میزان دقت، عمق و ارزش علمی آن را منعکس میکند. هرچه سطح کیفیت پژوهش بالاتر باشد، احتمال دریافت نمره برتر نیز افزایش مییابد. با این حال، بررسی دقیق این رابطه مستلزم توجه به مؤلفههای گوناگون علمی، روششناسی، نگارشی و اخلاقی است.
کیفیت پژوهش به معنای صرفاً تولید حجم زیاد داده یا صفحات نیست؛ بلکه به اصالت، انسجام، دقت روش علمی، و ارزش افزودهی علمی پژوهش اشاره دارد. پژوهش باکیفیت باید سه ویژگی کلیدی داشته باشد:
نوآوری و اصالت در مسئله تحقیق
روششناسی دقیق و مستند
نتایج قابل اتکا و مستدل
این سه محور، بنیانهای اصلی اعتبار علمی هر پژوهش هستند و در ارزیابی نهایی توسط داوران، تأثیر مستقیم بر نمره دارند.
در بیشتر دانشگاههای کشور، فرمهای ارزیابی پایاننامه یا رساله شامل معیارهایی چون «تسلط بر موضوع»، «روش تحقیق»، «کیفیت تحلیل دادهها» و «نوآوری» هستند. مجموع امتیازات این بخشها، نمره نهایی دانشجو را شکل میدهد. در واقع، کیفیت پژوهش، هسته اصلی تمام این معیارهاست.
دانشجویانی که پژوهش خود را با رعایت اصول علمی و رویکردی دقیق انجام میدهند، معمولاً از داوران امتیاز کاملتری دریافت میکنند. ضعف در روششناسی یا فقدان انسجام در تحلیلها، حتی اگر نگارش قوی باشد، میتواند نمره نهایی را کاهش دهد. به بیان دیگر، نمره بالا نتیجهی مستقیم کیفیت بالای پژوهش است، نه صرفاً حجم کار یا تعداد صفحات.
یک پژوهش باکیفیت باید به مسئلهای تازه و بااهمیت بپردازد. تکرار موضوعات گذشته بدون افزودن ارزش علمی جدید، باعث کاهش امتیاز در بخش نوآوری میشود. اساتید داور معمولاً به میزان خلاقیت و نو بودن دیدگاه پژوهشگر توجه ویژه دارند.
انتخاب روش تحقیق مناسب، طراحی دقیق ابزارها و تحلیل دادهها از عوامل اصلی کیفیت محسوب میشوند. پژوهشهایی که از روشهای معتبر علمی و ابزارهای آماری دقیق بهره میبرند، از دید داوران حرفهایتر و قابل اعتمادترند.
پژوهشی که ساختار منطقی و زبانی منسجم داشته باشد، بهطور مستقیم بر نمره نهایی اثر میگذارد. نگارش علمی روشن، پرهیز از تکرار و رعایت اصول استناددهی، از معیارهای مهم ارزیابی کیفیت پژوهش هستند.
تحقیقی که نتایج آن بتواند در صنعت، آموزش یا حوزههای اجتماعی به کار گرفته شود، از ارزش بالاتری برخوردار است. این نوع پژوهشها معمولاً نمرات بالاتری دریافت میکنند، زیرا نشان میدهند دانشجو فراتر از نظریه به کاربرد عملی نیز اندیشیده است.
داوران، کیفیت پژوهش را از طریق معیارهایی مانند اصالت ایده، جامعیت منابع، دقت تحلیل و توانایی پاسخگویی دانشجو در جلسه دفاع میسنجند. در بسیاری از موارد، حتی تفاوت جزئی در کیفیت محتوا، میتواند تفاوت چشمگیری در نمره نهایی ایجاد کند.
استاد راهنما معمولاً با ارزیابی مستمر مراحل مختلف پژوهش، کیفیت نهایی آن را تضمین میکند. همکاری نزدیک و تعامل علمی با استاد، به دانشجو کمک میکند تا از خطاهای روششناختی و نگارشی جلوگیری کرده و کیفیت کار خود را ارتقا دهد.
در جلسه دفاع، کیفیت پژوهش نهتنها در محتوا بلکه در نحوه ارائه و پاسخ به پرسشها نمود مییابد. اگر پژوهش با بنیان علمی قوی انجام شده باشد، دانشجو در پاسخگویی به پرسشهای تخصصی داوران عملکرد بهتری خواهد داشت، که این خود به افزایش نمره نهایی منجر میشود.
کیفیت علمی بالا باعث میشود دانشجو با اطمینان بیشتری از یافتههای خود دفاع کند. داوران معمولاً این اعتماد به نفس علمی را نشانهای از تسلط بر کار پژوهشی تلقی میکنند و در نتیجه، امتیاز بیشتری اعطا میشود.
پژوهشهایی باکیفیت بالا، اغلب به چاپ مقاله در مجلات علمی منجر میشوند و این امر، جایگاه علمی دانشگاه را نیز ارتقا میدهد. از این رو، بسیاری از استادان راهنما توجه ویژهای به کیفیت دارند، زیرا نمره بالای پایاننامه نهتنها اعتبار دانشجو بلکه اعتبار گروه آموزشی را نیز افزایش میدهد.
یکی از چالشهای متداول در تحقیقات تحصیلات تکمیلی، دسترسی محدود به منابع علمی جدید است. پژوهشهایی که صرفاً به منابع قدیمی تکیه دارند، معمولاً از نظر داوران ضعیفتر ارزیابی میشوند.
کمبود زمان و برنامهریزی نادرست میتواند منجر به افت کیفیت پژوهش شود. دانشجویی که مراحل جمعآوری داده و تحلیل را با شتاب انجام میدهد، معمولاً در ساختار و دقت علمی دچار خطا میشود که در نهایت به کاهش نمره منجر خواهد شد.
بسیاری از پژوهشها از نظر محتوا قوی هستند اما به دلیل ضعف در نگارش، انسجام یا نحوه استناددهی، نمره مطلوب دریافت نمیکنند. نگارش علمی دقیق یکی از مؤثرترین عوامل در انتقال کیفیت پژوهش به ارزیابان است.
انتخاب موضوع پژوهشی دقیق و بهروز
مطالعهی گسترده و تحلیل انتقادی منابع
مشورت مستمر با استاد راهنما
رعایت اصول اخلاق پژوهش و استناددهی صحیح
تمرین مکرر برای ارائهی قوی در جلسه دفاع
بازبینی نهایی نگارش و ویرایش علمی متن
اجرای این راهکارها نهتنها کیفیت پژوهش را افزایش میدهد، بلکه تأثیر مستقیمی بر نمره نهایی و موفقیت در دفاع دارد.
میتوان گفت میان کیفیت پژوهش و نمره نهایی رابطهای مستقیم، معنادار و پایدار وجود دارد. کیفیت پژوهش، نتیجهی تلفیق مهارت علمی، دقت روششناسی، اخلاق پژوهش و توانایی ارائه است. هرچه پژوهش از نظر علمی و ساختاری در سطح بالاتری باشد، نمره نهایی نیز به همان نسبت افزایش مییابد.
در نهایت، کیفیت پژوهش نهتنها عامل موفقیت تحصیلی، بلکه معیاری از بلوغ علمی و آمادگی پژوهشگر برای ورود به عرصههای حرفهای و دانشگاهی است.
انجام رساله با مدیریت استاد علی کیان پور
تلفن مشاوره 09199631325 و 09353132500 می باشد (پایان نامه و مقاله)
در نظام تحصیلات تکمیلی، دو واحد مهم و تأثیرگذار در ارزیابی عملکرد علمی دانشجویان، سمینار و پایان نامه هستند. هر دو واحد با هدف ارتقای مهارتهای پژوهشی و علمی طراحی شدهاند، اما از نظر ماهیت، اهداف، میزان پژوهش، و شیوهی ارزیابی تفاوتهای قابل توجهی دارند. یکی از جنبههای مهم تمایز میان این دو، نحوهی نمرهدهی و معیارهای ارزیابی است. در این مقاله، بهصورت دقیق و تحلیلی، تفاوت نمره پایان نامه و نمره سمینار در مقطع کارشناسی ارشد بررسی میشود تا درک بهتری از جایگاه هر یک در مسیر پژوهشی دانشجویان ارائه شود.
سمینار معمولاً نخستین تجربه رسمی پژوهش برای دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد است. این درس دو واحدی، با هدف آشنایی دانشجو با روش تحقیق علمی، جستوجوی منابع و مهارت ارائه شفاهی برگزار میشود.
دانشجو در سمینار باید یک موضوع مرتبط با رشته خود انتخاب کرده، آن را بررسی کند، گزارشی علمی بنویسد و در جلسهای حضوری ارائه دهد.
در ارزیابی سمینار، نمره نهایی معمولاً از ترکیب چند شاخص به دست میآید:
کیفیت نگارش گزارش مکتوب
نظم و انسجام محتوا
بهروز بودن منابع مورد استفاده
مهارت در ارائه شفاهی
توانایی پاسخگویی به پرسشهای داوران
رعایت اصول فنی و شکلی (فرمت، اسلایدها، زمانبندی)
بهطور معمول، نمره سمینار بر پایهی عملکرد کوتاهمدت دانشجو در یک نیمسال تحصیلی محاسبه میشود و میانگین نمرات استاد راهنما و داور تعیینکننده نمره نهایی است.
پایان نامه مهمترین بخش دوره کارشناسی ارشد است و بخش قابلتوجهی از نمره کل دانشجو را تشکیل میدهد. در این مرحله، دانشجو باید پژوهشی اصیل و منسجم انجام دهد که دارای مسئله، فرضیه، روش تحقیق، تحلیل داده و نتیجهگیری علمی باشد. هدف پایان نامه، تولید یا توسعه دانش در حوزه تخصصی دانشجو است.
نمره پایان نامه بر اساس ارزیابی جامع از مراحل مختلف پژوهش تعیین میشود. معیارهای اصلی عبارتند از:
کیفیت علمی و نوآوری موضوع
دقت در طراحی و اجرای روش تحقیق
تجزیه و تحلیل دقیق دادهها
ساختار منطقی و نگارش آکادمیک
توانایی دفاع علمی در جلسه نهایی
میزان همکاری و پیشرفت مستمر با استاد راهنما
در اغلب دانشگاهها، ارزیابی نهایی پایان نامه توسط چند داور انجام میشود و نمره میانگین استاد راهنما، داور داخلی، داور خارجی و نماینده گروه، نمره نهایی را تشکیل میدهد.
پژوهش در سمینار معمولاً محدود به مرور منابع و تحلیل نظری است، در حالی که پایان نامه شامل جمعآوری داده، تحلیل تجربی، و نتیجهگیری علمی است. به همین دلیل، گسترهی پایان نامه بسیار وسیعتر از سمینار است و نمرهدهی آن نیز دقیقتر و چندمرحلهای انجام میشود.
هدف سمینار، آموزش مقدماتی پژوهش و ایجاد مهارت در جستوجوی منابع و نگارش علمی است. اما پایان نامه با هدف تولید دانش جدید و بهکارگیری روشهای تحقیق پیشرفته طراحی شده است. به همین علت، سطح انتظارات اساتید از پایان نامه بسیار بالاتر از سمینار است.
سمینار معمولاً در طول یک نیمسال انجام میشود، اما پایان نامه فرآیندی بلندمدت است که ممکن است یک تا دو سال زمان ببرد. این تفاوت زمانی نیز در نظام نمرهدهی منعکس میشود؛ نمره سمینار بر پایهی عملکرد کوتاهمدت و نمره پایان نامه بر اساس ارزیابی بلندمدت تعیین میگردد.
در نمره سمینار، تأکید بر مهارت ارائه، ساختار نوشتاری و تسلط شفاهی است. به بیان دیگر، تمرکز بیشتر بر مهارتهای ارتباطی و نگارشی دانشجو قرار دارد. در برخی دانشگاهها، ۶۰ درصد نمره مربوط به گزارش مکتوب و ۴۰ درصد مربوط به ارائه شفاهی است.
در مقابل، نمره پایان نامه بر اساس عمق علمی و کیفیت روششناسی تعیین میشود. برای مثال، درصدهای زیر در بسیاری از فرمهای ارزیابی دیده میشود:
۳۰٪ کیفیت علمی و نوآوری
۲۵٪ روش تحقیق و تحلیل داده
۲۰٪ نگارش علمی و ساختار متن
۱۵٪ ارائه و دفاع شفاهی
۱۰٪ نظم، پیشرفت و تعامل با استاد راهنما
بنابراین، برخلاف سمینار که تمرکز آن بر فرآیند یادگیری و ارائه است، در پایان نامه تمرکز بر نتیجه علمی و ارزش پژوهش است.
در اغلب دانشگاهها، سمینار دو واحد درسی است و نمره آن تأثیر محدودی بر معدل کل دارد، در حالی که پایان نامه معمولاً چهار واحد است و وزن بیشتری در معدل نهایی دانشجو دارد. از این رو، نمره پایین در پایان نامه میتواند تأثیر چشمگیری بر معدل کل بگذارد، در حالی که نمره سمینار چنین اثری ندارد.
در سمینار، جلسه ارائه معمولاً با حضور استاد راهنما و یک داور برگزار میشود. ارزیابی بیشتر بر مهارت بیان، تسلط دانشجو و نظم ارائه متمرکز است. دفاع در سمینار کوتاهتر و غیررسمیتر است.
در پایان نامه، جلسه دفاع رسمی با حضور هیئت داوران (شامل استاد راهنما، داوران داخلی و خارجی و نماینده گروه) برگزار میشود. در این جلسه، دانشجو باید از روش تحقیق، فرضیات، یافتهها و نتایج خود بهصورت مستدل دفاع کند. ارزیابی این جلسه سهم زیادی در نمره نهایی دارد.
در سمینار، نقش استاد راهنما بیشتر در هدایت موضوع و نظارت بر نگارش خلاصه است، اما در پایان نامه، استاد راهنما در تمام مراحل — از انتخاب موضوع تا تدوین نهایی — همراه دانشجوست. بنابراین، میزان همکاری و رضایت استاد راهنما در نمره پایان نامه بسیار تعیینکنندهتر از نمره سمینار است.
در هر دو واحد، رعایت اصول اخلاق پژوهش الزامی است، اما در پایان نامه حساسیت بسیار بیشتری وجود دارد. هرگونه سرقت علمی یا استناد نادرست میتواند منجر به کاهش شدید نمره یا رد کامل پایان نامه شود. در سمینار، اگرچه این اصول مهم هستند، اما سطح تحمل خطا اندکی بیشتر است.
تفاوت نمره پایان نامه و نمره سمینار در چند محور اصلی خلاصه میشود:
هدف آموزشی: سمینار تمرینی برای پژوهش است، پایان نامه پژوهش کامل و کاربردی.
حجم کار: سمینار کوتاهمدت و مقدماتی، پایان نامه طولانی و عمیق.
معیار نمرهدهی: سمینار بر مهارت ارائه و نگارش، پایان نامه بر روش تحقیق و نتایج علمی.
تأثیر بر معدل: نمره پایان نامه وزن بیشتری دارد.
نوع دفاع: دفاع سمینار غیررسمیتر، دفاع پایان نامه رسمی و تخصصیتر.
در نتیجه، نمره پایان نامه نه تنها نشاندهنده عملکرد دانشجو در یک واحد درسی، بلکه بیانگر بلوغ علمی و توانایی پژوهش مستقل او است. در مقابل، نمره سمینار بیشتر جنبهی آموزشی و تمرینی دارد و مقدمهای برای ورود به پژوهشهای عمیقتر محسوب میشود.
انجام رساله با مدیریت استاد علی کیان پور
تلفن مشاوره 09199631325 و 09353132500 می باشد (پایان نامه و مقاله)
نوآوری علمی و تأثیر آن بر نمره رساله دکتری
نوآوری علمی یکی از بنیادیترین مؤلفههای ارزیابی در مقاطع تحصیلات تکمیلی، بهویژه در مرحله رساله دکتری است. هدف نهایی رساله دکتری، صرفاً تکرار دانش موجود نیست، بلکه خلق ایدههای نو، توسعه نظریههای علمی و ارائهی راهکارهای جدید برای مسائل پیچیده است.
در نظام آموزش عالی، نمره رساله دکتری ارتباط مستقیمی با میزان نوآوری پژوهش دارد. هرچه سطح خلاقیت، ابتکار و سهم علمی پژوهش بیشتر باشد، ارزش رساله و نمره نهایی آن نیز بالاتر خواهد بود. در این مقاله، مفهوم نوآوری علمی، انواع آن، شاخصهای سنجش و تأثیر مستقیم آن بر ارزیابی رساله دکتری در ایران و جهان بررسی میشود.
نوآوری علمی (Scientific Innovation) به معنای ارائهی ایدهای جدید، روش تازه یا مدل علمی نوین در یک حوزه تخصصی است. این مفهوم زمانی تحقق مییابد که پژوهشگر بتواند مرزهای دانش موجود را گسترش دهد یا تبیین متفاوتی از پدیدههای علمی ارائه کند.
نوآوری میتواند در سه سطح بروز یابد:
نوآوری مفهومی: ارائه نظریه یا مفهوم جدید در یک حوزه علمی.
نوآوری روششناختی: استفاده از روشهای بدیع برای جمعآوری و تحلیل دادهها.
نوآوری کاربردی: ارائه راهکارهای نو برای حل مسائل واقعی جامعه یا صنعت.
هرکدام از این سطوح در ارزیابی رساله دکتری نقش مستقیمی دارند و بر نمره نهایی تأثیرگذارند.
در تمام دانشگاههای معتبر دنیا، یکی از معیارهای اصلی در تأیید یا رد رساله دکتری، درجه نوآوری و اصالت علمی آن است. داوران بررسی میکنند که آیا پژوهش واقعاً به مرزهای دانش افزوده یا صرفاً بازتولید یافتههای پیشین است.
نوآوری علمی نه تنها نشانهی خلاقیت فردی پژوهشگر است، بلکه بیانگر بلوغ فکری و توانایی تفکر انتقادی در سطح دکتری نیز محسوب میشود.
در فرمهای ارزیابی رسمی رساله در بسیاری از دانشگاهها، سهم «نوآوری علمی» بین ۳۰ تا ۴۰ درصد از کل نمره نهایی است. پژوهشهایی که فاقد نوآوری باشند، حتی اگر از نظر نگارش و روش تحقیق قوی باشند، معمولاً نمرهی کامل دریافت نمیکنند.
به بیان ساده، نوآوری عامل تمایز یک پژوهش دکتری از پایاننامههای کارشناسی ارشد است و هستهی اصلی نمرهدهی به شمار میآید.
نوآوری نظری زمانی اتفاق میافتد که پژوهشگر مدلی مفهومی یا چارچوب نظری جدیدی ارائه دهد. برای مثال، در رشتههای علوم انسانی، ارائهی یک مدل بومی متناسب با فرهنگ جامعه میتواند نوعی نوآوری تلقی شود.
این نوع نوآوری شامل طراحی ابزار جدید، ترکیب روشهای کمی و کیفی، یا بهکارگیری رویکردهای تحلیلی نو در پژوهش است. در رشتههای مهندسی و علوم پایه، معرفی الگوریتمهای جدید یا توسعه مدلهای محاسباتی نو، از مصادیق این نوع نوآوری است.
در نوآوری کاربردی، پژوهشگر از یافتههای نظری برای حل مشکلات واقعی جامعه، صنعت یا محیط زیست استفاده میکند. این نوع پژوهشها معمولاً مورد حمایت مالی نهادهای اجرایی نیز قرار میگیرند و در ارزیابی نمره، امتیاز بالایی دارند.
برای تشخیص میزان نوآوری در رساله دکتری، داوران معمولاً از شاخصهای زیر استفاده میکنند:
تازگی و غیرتکراری بودن موضوع
وضوح مسئله و خلأ علمی تحقیق
میزان انطباق با پژوهشهای روز جهان
تأثیر نظری یا کاربردی پژوهش بر حوزه تخصصی
امکان گسترش یا تجاریسازی نتایج تحقیق
مقایسه دقیق یافتهها با تحقیقات پیشین
پژوهشی که بتواند چند شاخص از موارد بالا را در خود جای دهد، معمولاً نمرهی کامل در بخش نوآوری را کسب میکند.
در نظام دانشگاهی ایران، نوآوری علمی یکی از معیارهای اصلی در فرم ارزیابی رساله دکتری است. داوران داخلی و خارجی، میزان ابتکار در طرح مسئله، روش پژوهش و نتیجهگیری را بهصورت جداگانه نمرهدهی میکنند.
در دانشگاههای برتر کشور، نمره بالاتر از ۱۸ از ۲۰ معمولاً به رسالههایی تعلق میگیرد که دارای نوآوری قابلتوجه باشند یا منجر به انتشار مقاله در مجلات معتبر بینالمللی شوند.
استاد راهنما وظیفه دارد از آغاز تحقیق، دانشجو را به سمت خلق ایدههای جدید هدایت کند. تعامل مؤثر میان استاد و دانشجو در این مرحله میتواند تأثیر مستقیمی بر کیفیت نوآوری و در نتیجه بر نمره نهایی رساله داشته باشد.
در دانشگاههای بریتانیا، تأکید اصلی در نظام ارزیابی ویوا (Viva Voce) بر اصالت علمی و سهم پژوهش در پیشبرد دانش است. داوران خارجی بهصورت دقیق بررسی میکنند که آیا رساله یافتهای جدید به ادبیات علمی افزوده یا خیر. پژوهش بدون نوآوری معمولاً منجر به درخواست اصلاحات عمده یا حتی رد رساله میشود.
در آمریکا، نوآوری علمی معیار اصلی دفاع نهایی است. بسیاری از دانشگاهها رساله را تنها در صورتی قابل دفاع میدانند که دستکم یک مقاله علمی مستخرج از آن در ژورنالهای معتبر منتشر شده باشد. این امر نشان میدهد که پژوهش واجد نوآوری و ارزش افزوده علمی بوده است.
در نظام دانشگاهی آلمان، ارزیابی نوآوری با عنوان “Original Contribution to Knowledge” انجام میشود و رسالههایی که فاقد این ویژگی باشند، حتی با کیفیت نگارش بالا نیز پذیرفته نمیشوند. در فرانسه نیز داوران در گزارش نهایی خود میزان نوآوری را یکی از محورهای کلیدی نمرهدهی اعلام میکنند.
یکی از نشانههای بارز وجود نوآوری در رساله، انتشار مقالههای علمی مستخرج از آن است. مقالات چاپشده در مجلات بینالمللی (ISI یا Scopus) معمولاً تأیید مستقیمی بر وجود خلاقیت علمی در پژوهش تلقی میشوند.
در بسیاری از کشورها، دفاع از رساله بدون انتشار حداقل یک مقاله علمی ممکن نیست، زیرا انتشار، نوعی تأیید علمی از سوی جامعه پژوهشی بینالمللی محسوب میشود.
کمبود منابع پژوهشی، دسترسی دشوار به دادهها و حمایت ناکافی مالی از پروژههای تحقیقاتی، از موانع تحقق نوآوری در دانشگاههای درحالتوسعه است.
در بسیاری از برنامههای دکتری، دانشجویان برای تکمیل رساله در مدتزمان مشخصی تحت فشار هستند، که ممکن است فرصت خلاقیت و نوآوری را کاهش دهد.
برخی پژوهشگران به دلیل اطمینان از پذیرش، تمایل دارند مسیر تحقیقات تکراری را دنبال کنند. این امر موجب کاهش امتیاز نوآوری و در نتیجه افت نمره نهایی میشود.
انتخاب موضوع بکر و مسئلهمحور
مطالعهی گسترده و تحلیل انتقادی ادبیات علمی
استفاده از روشهای چندوجهی تحقیق
همکاری علمی بینالمللی با استادان یا مراکز پژوهشی خارجی
انتشار یافتهها در مجلات معتبر علمی
پرهیز از کپیبرداری و رعایت اصول اخلاق پژوهش
اجرای این راهکارها باعث افزایش اصالت علمی، تقویت کیفیت پژوهش و در نتیجه بهبود نمره رساله دکتری خواهد شد.
نوآوری علمی، قلب تپندهی هر رساله دکتری است. نمره نهایی رساله نهتنها بازتاب کیفیت نگارش یا روش تحقیق، بلکه نشاندهندهی میزان خلاقیت و سهم پژوهش در پیشرفت دانش بشری است.
در نظامهای دانشگاهی ایران و جهان، پژوهش بدون نوآوری نمیتواند نمره ممتاز کسب کند. بنابراین، دانشجوی دکتری باید از ابتدای مسیر پژوهش با ذهنی خلاق، نگاهی انتقادی و دیدی علمی به دنبال ایجاد تفاوت در دانش موجود باشد.
در نهایت، نوآوری علمی نه تنها بر نمره رساله بلکه بر جایگاه علمی و حرفهای پژوهشگر در آینده نیز تأثیرگذار است.
انجام رساله با مدیریت استاد علی کیان پور
تلفن مشاوره 09199631325 و 09353132500 می باشد (پایان نامه و مقاله)